hollanda'da sosyal hayatın ajandaya hapsolması

kubilay asisi · 2026-10-13T14:48:47.208Z

buraya geleli neredeyse beş yıl olacak ama şu (gbkz: afspraak) yani randevu kültürüne bir türlü kalben ısınamadım. geçen hafta canım çok sıkkın, bir arkadaşımı arayıp 'iki dakika dertleşelim, bir kahve içelim' dedim; gelen cevap 'ajandama bakayım, önümüzdeki ayın ilk salısı 18:00 uygun mu?' oldu. şaka gibi ama değil. türkiye'deki o çat kapı misafirliklerini, plansız programsız akşam yürüyüşlerini, bir telefonla sokağa fırlamayı özlemekten ciğerim soldu bazen. utrecht sokaklarında yağmur altında bisiklet sürerken ya da (gbkz: albert heijn) kuyruğunda beklerken gelen o anlık yalnızlık hissi çok başka bir şey. evet, sistem tıkır tıkır işliyor, herkes saygılı ama o 'bizim buraların' sıcaklığı, o plansız samimiyet yok. akşam hava erkenden karardığında ve o meşhur (bkz: hollanda'da akşam 6'dan sonra çöken o ıssızlık) çöktüğünde pencerenin önünde oturup memleketi düşünürken buluyorum kendimi. bazen (gbkz: borrel) etkinliklerine katılıyorum, hani biraz sosyalleşeyim diye ama orada bile konuşmalar hep belli bir çizgide, asla o derinliğe inmiyor. sanki herkesin hayatı bir excel tablosu üzerine kurulu. --bazen sırf türkçe bir ses duymak için amsterdam west taraflarına gidip esnafla muhabbet ediyorum-- ama o da bir yere kadar idare ediyor. siz bu 'ajanda hayatı' ile nasıl başa çıkıyorsunuz, bu his sadece bende mi var yoksa yıllar geçse de o gurbet sızısı hep orada mı kalıyor?

GenelHollanda

buraya geleli neredeyse beş yıl olacak ama şu yani randevu kültürüne bir türlü kalben ısınamadım. geçen hafta canım çok sıkkın, bir arkadaşımı arayıp 'iki dakika dertleşelim, bir kahv…

kubilay asisi13 Eki 2026 14:48