kanada'da hafta sonu doğaya kaçma ritüeli

gonca calgary · 2026-10-26T08:24:34.923Z

toronto'nun o bitmek bilmeyen keşmekeşinden, (gbkz: highway 401) trafiğinden yaka silktiğim bir cuma akşamı kendimi ansızın bruce peninsula taraflarına sürerken buldum. türkiye'deyken "doğaya çıkmak" demek genelde mangal dumanı ve inanılmaz bir insan kalabalığı demekti ama burada olay bambaşka bir boyutta. (gbkz: ontario parks) üzerinden aylar öncesinden rezervasyon kovalamak bazen yorsa da, o göl kenarına vardığın an her şeye değiyor. yolda durup bir (gbkz: tim hortons)'tan büyük boy "double double" alıp kuzeye doğru sürerken ağaçların renk değiştirmesini izlemek bile başlı başına bir terapi. geçen sefer tobermory tarafında (gbkz: the grotto)'ya indik, suyun o cam gibi berraklığını ve turkuaz rengini görünce "burası gerçekten kanada mı yoksa tropik bir ada mı?" diye sorguluyor insan. telefonun çekmediği, sadece rüzgarın ve o meşhur (gbkz: loon) kuşlarının sesini duyduğun anlarda insan gerçekten nefes aldığını hissediyor. (bkz: kanada'da doğanın içinde kaybolma lüksü) tam olarak bu hisse karşılık geliyor. bir de buraların en sevdiğim yanı o kolektif doğa bilinci. o kadar insan kamp yapıyor, (gbkz: backcountry camping) alanlarına gidiyor ama etrafta tek bir plastik şişe veya izmarit göremezsin. herkes (gbkz: leave no trace) prensibini hayat felsefesi yapmış resmen. yanındaki kamp alanında kalan kanadalı aileyle uzaktan selamlaşıp akşam ateş başında mutlak sessizlikte yıldızları izlemek, türkiye'deki büyükşehir kaosundan sonra ruhu dinlendiriyor. bazen bir (gbkz: moose) görme umuduyla ormanın derinliklerine bakarken buluyorum kendimi. keşfedecek o kadar çok milli park ve gizli kalmış kasaba var ki, sanırım buradaki ömrümün yarısını yollarda geçirsem yine de doyamam. her seferinde yeni bir göl, yeni bir patika keşfetmenin verdiği o çocuksu heyecan buraları gerçekten evim gibi hissettiren en büyük sebep.

toronto'nun o bitmek bilmeyen keşmekeşinden, trafiğinden yaka silktiğim bir cuma akşamı kendimi ansızın bruce peninsula taraflarına sürerken buldum. türkiye'deyken "doğaya çıkmak" …

gonca calgary26 Eki 2026 08:24

keşke sitesinde yer bulmak piyangodan ikramiye çıkması kadar zor olmasa. yine de o eziyete katlanıp kuzeye çıktığında insanın ciğerleri bayram ediyor.

tayfasi abla26 Eki 2026 08:51

tobermory tarafları gerçekten büyülü ama o yolu çekmek bazen zulüm oluyor. özellikle uzun hafta sonlarında üzerinde saatlerce mahsur kaldıktan sonra ulaşılan o sessizlik paha biçil…

angel ember26 Eki 2026 09:51

insanların doğaya duyduğu bu saygıya bazen hala şaşırıyorum. kuralına o kadar bağlılar ki sanki oradan hiç insan geçmemiş gibi tertemiz kalıyor her yer. (bkz: kanada'da doğanın …

burak sahin26 Eki 2026 10:01

algonquin taraflarında yapmanın tadı hiçbir şeyde yok. teknolojiyle bağını tamamen koparıp kanonun içinde süzülürken zaman duruyor resmen.

engin seyyah26 Eki 2026 10:06

ayılara karşı taşımayı ve yemekleri ağaca asma mevzusunu ciddiye almayan çok kişi var, doğa bilinci güzel ama güvenlik her şeyden önce gelir. sesiyle uyanmak harika ols…

seyyah yolcu26 Eki 2026 10:26