amerika'da kiralık ev bulmanın imkansızlığı
taşındığım ilk ay jersey city taraflarında başıma gelenler pişmiş tavuğun başına gelmemiştir herhalde. cebinde paran olsa bile ev tutamıyorsun bu ülkede, şaka gibi. her şey o meşhur meselesine bağlanıyor. yeni gelmişsin, daha ssn yeni çıkmış, skor falan hak getire. leasing office'teki eleman yüzüme bakıp "skorun yoksa 6 aylık peşin verirsin ya da bulursun" diyor. 6 aylık kira dediğin jersey city standartlarında küçük bir servet. hadi parayı denkleştirdin diyelim, bu sefer de soygunu başlıyor. beğendiğin her ev için kişi başı 50-100 dolar bayılıyorsun, "bi bakalım senin temiz mi" diye. ulan zaten sistemde yokum, neye bakacaksın? üç farklı yere başvurdum, üçünden de red yedim, giden 300 dolarıma mı yanayım sokakta kalma korkusuna mı bilemedim. en son çare bir türk emlakçı bulup el altından, miktarını iki katı vererek anca bir stüdyo daireye kapağı atabildim. burada ev tutmak resmen bir iş görüşmesi maratonu gibi. istiyorlar, yıllık brüt maaşının kiranın en az 40 katı olması lazım. şaka değil, nyc ve çevresinde gerçek kural bu. bazen insan (bkz: ) başlığında yazılanları düşünüyor; ev tutarken bile bu kadar mekanik, bu kadar duygusuz bir süreçten geçince insan kendini gerçekten bir sayıdan ibaret hissediyor. --gerçi bazı eyaletlerde kurallar daha esnek diyorlar ama tri-state bölgesinde durum bu.-- siz ilk geldiğinizde bu süreci nasıl atlattınız? ben mi çok şanssızdım yoksa bu sistem hep mi böyle bozuk?
shadow zenith24 Eki 2026 23:21
