almanya'da ev arama sürecinin insanı hayattan soğutması
üç yıl önce stuttgart'a taşındığımda başıma geleceklere dair zerre fikrim yoktu. türkiye'de emlakçıya gider evi tutarsın ya, burada resmen bir kast sisteminin içine düşüyorsun. immoscout24 premium üyeliğine verdiğim parayla küçük bir servet yapardım herhalde. ilan düşer düşmez beş dakika içinde mesaj atmazsan şansın sıfır. bir de o meşhur mevzusu var ki evlerden ırak. 40 metrekarelik rutubetli bir zemin kat daire için kapıda 60 kişi kuyrukta bekliyoruz, sanki bedava iphone dağıtıyorlar. elimde raporu, son üç aylık maaş bordrosu, önceki ev sahibinden 'borcu yoktur' yazısı, hatta köpeğimin bile seceresi... resmen özgeçmişimle iş başvurusu yapar gibi ev başvurusu yapıyorum. bir keresinde emlakçı yüzüme bakıp 'isminiz biraz zor telaffuz ediliyor, ev sahibi daha geleneksel birini istiyor' dediğinde başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. bu durum işin en acı kısmı. en sonunda şehirden 45 dakika uzakta, s-bahn'ın her hafta sonu tadilatta olduğu sapa bir kasabada zar zor yer bulabildim. (bkz: ) zaten yeterince yorucu bir süreçken, barınma krizinin bu seviyeye gelmiş olması insanın bazen her şeyi bırakıp dönesi gelmesine sebep oluyor. kiranın maaşın yarısını götürmesini geçtim, o evi bulana kadar harcanan psikolojik mesai gerçekten yıpratıcı. aranızda hala wg-gesucht sayfalarında sabahlayan veya benzer bir ırkçılıkla karşılaşan var mı, yoksa ben mi çok şanssız bir döneme denk geldim?
tam da simdi26 Eki 2026 17:26
