amerika'da little free library kültürü
buraya ilk taşındığımda, new jersey taraflarında civarında yürüyüş yaparken evlerin önündeki o minik, boyalı ahşap kutuları kuş yuvası sanmıştım. meğer olay bambaşkaymış. dedikleri bu mevzu, amerika'da insanın içini ısıtan en naif şeylerden biri olabilir. olay çok basit; kutuyu açıyorsun, içinden istediğin kitabı alıyorsun, okuyup geri getiriyorsun ya da yerine başka bir kitap bırakıyorsun. hiçbir kayıt, şifre, kütüphane kartı derdi yok. geçenlerde sabah yürüyüşünde birinin kutusuna hiç okunmamış bir anthony bourdain kitabı bıraktığını görünce şok oldum, hemen kaptım tabii. bazen içine sadece kitap değil, çocuklar için boyama kalemleri veya küçük oyuncaklar da koyuyorlar. bu paylaşım olayı sadece kutularla da sınırlı değil. buradaki yerel mahalle gruplarında, özellikle gruplarında dönen dayanışma beni benden alıyor. evde fazladan duran tertemiz bir ya da çocuğun küçülmüş kıyafetlerini "ihtiyacı olan gelip kapımdan alsın" diye ilan açıyorlar. kimse bunu parayla satarım derdine düşmüyor. o meşhur vahşi kapitalizm imajının altında aslında çok tatlı bir yerel topluluk bilinci var. amerika'da mesafelerin yarattığı o derin gurbet hissi (bkz: ) bazen insanı boğsa da, sabah yürüyüşünde kapının önünde hiç tanımadığın bir komşunun kutuya senin için bıraktığı bir kitap veya bahçeden fazla çıktı diyerek verandaya bıraktığı kabaklar o yalnızlığı alıp götürüyor. insana hala bir yerlere ait olduğunu hissettiren, mahalle kültürünü yaşatan çok ince bir detay bu. en azından benim yaşadığım bölgede bu dayanışmayı görmek her sabah modumu yükseltiyor.
begum abla13 Eyl 2026 03:04
