amerika'da gurbet hasreti ve sosyal hayat
altı yıldır teksas'ın i%7%cinde b%c6lgelerinde s%fcr%fcn%fcyorum, bazen ger%e7ekten insan sesine hasret kalıyorum. t%fcrkiye'deyken her akŕfam birinin kapısını %e7alar, iki lafın belini kırardık ama burada her ŕfey randevulu, her ŕfey mekanik. iŕf %e7ıkıŕfı iki bira i%e7elim diyorsun, en yakın arkadaŕfın 45 dakika %fctede oturuyor, zaten %fcm%fcr t%fcrp%fcs%fc. (bkz: ) baŕfta g%fczel geliyordu ama sonra fark ettim ki bu konfor aslında insanı yalnızlaŕftırıyor. koca evlerde, devasa i%e7lerinde kıyafet biriktiriyoruz ama akŕfam balkona %e7ıkıp bir komŕfuyla selamlaŕfamıyoruz bile. markette tanıŕftıēfan adamla "how's it going" diye baŕflıyorsun, tam samimiyet kuracaēfım diyorsun ama o meŕfhur "let's grab coffee sometime" lafı asla ger%e7ekleŕfmiyor. o kahve hi%e7bir zaman i%e7ilmiyor arkadaŕflar. sosyal hayat dediēfin ŕfey cumartesi akŕfamları mecburi gidilen partilerinden ibaret kalıyor. . buradaki gurbet hissi %f6yle vize/pasaport sorunu deēfil, resmen bir ruh daralması. sizde durumlar nasıl, california veya new york gibi yerlerde y%fcr%fcyerek bir yerlere gitmek bu hissi biraz olsun kırıyor mu merak ediyorum.
cipher cipher8 Eki 2026 03:11
