almanya'da iş başvurularındaki sertifika fetişi
geldiğimden beri en çok şaşırdığım şey, on yıllık tecrüben de olsa, o işi bildiğine dair bir kağıt parçası görmeden kimsenin tam olarak ikna olmaması. türkiye'de 'yaparız bir şeyler' mantığıyla veya sadece referansla yürüyen işler burada resmen duvara tosluyor. sadece linkedin üzerinden 'easy apply' ile başvurup beklemek genelde hüsranla bitiyor çünkü almanlar hala o eski usul, her sayfası titizlikle hazırlanmış ve özgeçmiş dosyasını, yani o meşhur 'bewerbung' klasörünü dijitalde de olsa eksiksiz görmek istiyorlar. bir keresinde berlin'de bir yazılım pozisyonu için mülakata girmiştim, adamlar teknik bilgimden veya portfolyomdan ziyade eski iş yerimden aldığım belgesindeki kelimelerin dizilişine takıldılar. orada kullanılan 'stets zur vollen zufriedenheit' gibi kalıpların aslında bir puanlama sistemi olduğunu acı yoldan öğrendim. yani eski patronunuz size kağıt üstünde övgüler yağdırırken aslında 'standart bir elemandı' mesajı veriyor olabilir; bu belgelerdeki dilin bile kendine has gizli bir kodu var. bir de mevzusu var ki insanı hayatından bezdirir. ilk altı ay boyunca, özellikle de büyük kurumsal firmalarda, her gün 'acaba bir hata yapıp kapının önüne konur muyum' stresiyle çalışmak bayağı yorucu. kariyer basamaklarını tırmanmak istiyorsanız sabır taşı olmanız lazım. türkiye'deki gibi her sene zıplayarak terfi alayım, maaşım uçsun kaçsın olayları burada çok nadir. sistem sizi yavaş yavaş, kuralına göre sindire sindire ilerletiyor. o yüzden buraya gelip 'ben çok iyiyim' demek yetmiyor, o iyiliğin kağıt üstünde mühürlü imzalı kanıtı lazım, yoksa sistem sizi bazen görmezden geliyor. en azından kurumsal tarafta benim tecrübem bu yönde oldu.
yeter artik bu10 Eyl 2026 08:52
