almanya'da sokaklardaki zu verschenken kutuları
berlin'e ilk taşındığımda sokak köşelerinde, apartman girişlerinde üstünde "zu verschenken" yazan karton kutuları görünce önce bir şaşırmıştım. hani bizde "ihtiyacı olan alsın" diye bazen çöp kenarına poşetle bir şeyler bırakılır ya, bu onun çok daha medeni, organize ve aslında eğlenceli bir versiyonu. geçen hafta sonu friedrichshain taraflarında yürürken bir binanın önünde sapasağlam bir vintage masa lambası ve yanında neredeyse hiç kullanılmamış bir döküm tencere buldum. tencereyi bırakan kişi yanına küçük bir not düşmüş: "taşınıyoruz, artık sığmıyoruz, lütfen tadını çıkarın." bu kadar basit bir paylaşım eyleminin arkasındaki toplumsal güven ve israf karşıtlığı beni her seferinde duygulandırıyor. eşyayı çöpe fırlatıp atmak yerine, onun başkasının hayatına dokunabileceği düşüncesiyle sokağa, yağmurdan korunacak bir köşeye özenle bırakmak çok naif bir hareket. bazen bu kutularından hiç okunmamış kitaplar, şık saksılar hatta bazen kutusu açılmamış kutu oyunları bile çıkabiliyor. (bkz: ) ile benzer bir mantık aslında, mahalleli arasında müthiş bir dayanışma var. evdeki fazlalıklardan kurtulurken birini mutlu ettiğini bilmek de ayrı bir keyif. bazen ben de mutfakta artık kullanmadığım ama pırıl pırıl olan kahve kupalarımı ya da okuduğum romanları aşağı bırakıyorum; yarım saat sonra marketten dönerken kutunun boşaldığını görmek harika bir tatmin duygusu. mahalleliyle hiç konuşmadan kurulan bu sessiz bağ, buradaki yaşamı güzelleştiren en ince detaylardan biri.
yeter artik bu14 Eki 2026 09:56
