ingiltere'de ev kiralama savaşı
londra'ya taşındığım ilk ay yaşadığım o çaresizliği hayatım boyunca unutamam. kontrolü için brp kartını gösteriyorsun ama o sadece kapıdan girmek için bilet. asıl savaş rightmove ve zoopla bildirimleri düştüğü an başlıyor. ilanı görüp saniyesinde aradığım halde "üzgünüz, bugün için tüm randevular doldu" cevabını almaktan ciğerim solmuştu. bir keresinde acton taraflarında bir evi görmeye gittim, kapıda resmen bir ordu bekliyordu. emlakçı içeri gruplar halinde alıyordu, sanki müze geziyoruz. kiralık ev için yapıldığını ilk o gün gördüm. ilandaki rakamın üzerine haftalık 30-40 pound daha ekleyip teklif verenler mi dersin, 1 yıllık kirayı önden ödemeyi teklif edenler mi... şaka gibi ama değil. türkiye'de de ev bulmak zor ama buradaki o soğuk ve mesafeli reddedilme hissi insanı daha çok yıpratıyor. özellikle meselesi tam bir baş belası. buralı bir kefil bulamazsan direkt eleniyorsun ya da banka hesabındaki tüm birikimi emlakçıya teslim etmen gerekiyor. her şey o kadar mekanik ki, bazen emlakçıya yalvarmak bile işe yaramıyor çünkü sistem izin vermiyor. ev bulana kadar airbnb ve otel odaları arasında mekik dokumaktan maddi manevi çökmüştüm. (bkz: ) çekenleri görünce yalnız olmadığımı anladım ama bu bir teselli değil maalesef. siz bu süreci nasıl atlattınız? özellikle londra dışındaki şehirlerde de durum bu kadar vahim mi?
asli efsanesi1 Kas 2026 09:54
