ingiltere'de ev kiralama çilesi
londra'ya veya manchester'a ilk taşındığınızda her şey çok pembe görünüyor ama o ilk kiralık ev arayışı süreci insanın ruhunu emiyor resmen. rightmove veya zoopla başında nöbet tutmaktan gözlerim kanlanmıştı geçen sene. ilanı görüyorsun, hemen emlakçıyı arıyorsun, daha telefonun ikinci çalmasında 'üzgünüz viewing randevuları doldu' cevabını alıyorsun. şaka gibi gerçekten, sanırsın bedava ev dağıtıyorlar. bir keresinde ealing tarafında bir eve bakmaya gittim, kapıda on beş kişi bekliyordu. emlakçı içeriye bizi beşerli gruplar halinde aldı, sanki müze geziyoruz. o gün anladım ki bu işin raconu denen o meblağı gözü kapalı yatırmakmış. hatta artık iş öyle bir boyuta geldi ki, ilanda yazan kiranın üzerine 100-200 pound daha teklif etmezseniz evi başkasına veriyorlar. resmen ev tutmak için açık artırmaya giriyoruz. hadi evi buldun diyelim, o süreci başlıyor. eski ev sahibinden referans, iş yerinden mektup, maaş bordrosu, banka dökümü derken insanın sülalesini araştırıyorlar. türkiye'den yeni gelen bir arkadaşım kefili yok diye altı aylık kirayı peşin vermek zorunda kaldı. bir de o meşhur rutubet (mould) sorunu var ki evlerin yarısı dökülüyor ama kiralar ateş pahası. üstüne bir de her ay ödenen binince insanın beli iyice bükülüyor. ben son taşınmamda şans eseri düzgün bir yer buldum ama o üç haftalık stres ömrümden beş yıl götürdü. siz nasıl çözdünüz bu işi, hala emlakçı peşinde koşan var mı?
kubilay abi30 Eyl 2026 07:50
