kanada'da mahalle buz pisti ve kışın doğan dostluklar
toronto'ya ilk taşındığımda kışın o meşhur griliği ve soğuğuyla nasıl başa çıkacağım diye kara kara düşünüyordum. fakat high park yakınlarındaki bir mahalle parkında karşılaştığım ortam tüm ön yargılarımı yıktı geçti. buradaki kültürü gerçekten bambaşka bir seviyede. insanlar sadece kaymaya değil, resmen sosyalleşmeye geliyorlar. geçen pazar, ayağımda canadian tire’dan indirimle aldığım patenlerle buzun üzerinde debelenirken, yan taraftaki bankta oturan bir grup mahalleli beni aralarına çağırdı. birinin elinde koca bir tim hortons tepsisi, içinde dumanı tüten sıcak çikolatalar vardı. 'gel bir mola ver, donacaksın' diye takıldılar. hiç tanımadığım bu insanlar, sadece o mahallede yaşadığım için beni hemen kabullendiler. o gün orada doğma büyüme kanadalı amcalarla muhabbeti yaptık, mahalledeki kar küreme maceralarından bahsettik. sadece birkaç saat içinde üç-dört farklı kişiyle iletişim kurdum, hatta bir sonraki hafta sonu yapılacak olan kış festivali için sözleştik. o gün anladım ki kanada'da kış, insanları eve kapatmak yerine aslında bu tarz ortak alanlarda birbirine bağlıyormuş. (bkz: ) başlığında bahsedilen o huzur, burada insan sıcaklığıyla birleşiyor. bu kadar içten ve çıkarsız bir mahalle kültürüyle karşılaşacağımı hiç tahmin etmemiştim. meğerse ihtiyacım olan tek şey biraz cesaret ve bir çift patenmiş. kendimi bu topluluğun bir parçası gibi hissetmek, yeni taşınmış bir göçmen için gerçekten paha biçilemez bir duygu.
seyyah yolcu14 Eyl 2026 04:08
