amerika'da referral olmadan işe girmek
burada iş arama sürecine girdiğim ilk aylarda yaşadığım o büyük aydınlanmayı hala unutamıyorum. türkiye'den kalma alışkanlıkla "cv'm çok iyi, şu kadar yıllık tecrübem var, herhalde başvurunca dönerler" diye düşünüyordum ama kazın ayağı hiç de öyle değilmiş. binlerce başvuru arasından sıyrılmanın yolu o meşhur denilen yazılımları aşmak değil, bir şekilde içeriden birini tanımakmış. new york'ta yaşadığım süre boyunca gördüm ki, en sıradan pozisyon için bile içeriden birinin sizin cv'nizi sisteme yüklemesi, yani olması her şeyi değiştiriyor. rastgele bir başvuru yaptığınızda haftalarca "under review" statüsünde beklerken, içeriden biri sizi önerdiğinde ertesi gün recruiter arıyor. bu yüzden burada linkedin'de tanımadığınız insanlara mesaj atıp "bilgi mülakatı" istemek, san francisco'daki bir meetup'ta ayaküstü birileriyle tanışmak sadece sosyallik değil, hayatta kalma becerisi. benim de bir noktadan sonra stratejim tamamen değişti. başvuru butonuna basmayı bıraktım, hedeflediğim şirketlerdeki insanlarla kahve içmeye, "sizin şirket kültürü nasıl" diye sormaya başladım. en sonunda şu anki işimi de böyle buldum; bir arkadaşın eski iş arkadaşı referans oldu da öyle mülakat alabildim. yani eğer buraya yeni geliyorsanız vaktinizi sadece form doldurarak harcamayın, gidin insanlarla tanışın. (bkz: ) gibi konuları çözmekten çok daha kritik bir aşama bu. tabii bu benim gözlemim, herkesin sektörü ve şansı farklı olabilir ama kurumsal dünyada racon aşağı yukarı bu.
tunc amca20 Eyl 2026 23:38
