kanada'da mahalle parklarındaki gönüllü buz pistleri
toronto'da etobicoke tarafına ilk taşındığım kış, ocak ayının o dondurucu soğuğunda gece yarısı pencereden bakarken parkta elinde hortumla dolaşan birilerini görünce belediye işçisi sanmıştım. meğer bizim yan komşu dave ve karşı binadaki abi gece yarısı nöbetleşe parkın bir köşesini suluyorlarmış. kanada'da dedikleri bu olay tam bir sivil dayanışma örneği. belediye sadece alanı, hortumu ve suyu sağlıyor; geri kalan her şeyi mahalleli kendi arasında kurduğu bir mail grubuyla organize ediyor. dondurucu soğukta termosa doldurdukları tim hortons kahveleriyle çıkıp o buzu pürüzsüz hale getirmek için saatlerce uğraşıyorlar. ertesi gün ise mahallenin tüm çocukları, hatta biz yetişkinler bile patenlerimizi kapıp oraya doluşuyoruz. kimseden bir kuruş ücret talep edilmiyor, her şey tamamen gönüllülük esasıyla dönüyor. (bkz: ) gerçekten bu ülkede insanı en çok ısıtan şey o koca kışın ortasında sergilenen bu kolektif çaba. bazen buzun kenarına minik bir masa atıp termosla sıcak çikolata bırakanlar, 'kullanmayan bıraksın' diye kenara eski patenlerini dizenler oluyor. insanların hiçbir kişisel çıkarı olmadan sadece çocuklar eğlensin, mahalleli sosyalleşsin diye eksi yirmi derecede dışarı çıkıp buz yapması bu coğrafyanın sertliğini benim gözümde inanılmaz yumuşattı. bu samimiyet ve toplumsal sorumluluk bilinciyle karşılaşmak buraya dair en sevdiğim keşiflerden biri oldu.
engin seyyah9 Eki 2026 09:18
