kanada'da kiralık ev bulma savaşı
toronto'da geçirdiğim şu beş yılda anladım ki buradaki barınma krizi şaka maka değil, bildiğin hayatta kalma mücadelesi. geçen ay etobicoke tarafında bir daire bakmaya gittim, hani o meşhur dedikleri mevzunun göbeğine düştüm. liste fiyatı 2600 dolar olan ufacık bir kondo için randevu aldım. kapıya bir gittim ki en az 15 kişi sırada bekliyor. emlakçı sanki nasa'ya astronot seçiyormuş gibi bakıyor suratına. raporun yanında mı, son üç aylık dökümün var mı, patronundan referans mektubu aldın mı diye sorguya çekiyorlar. hepsini geçtim, birisi gelip aylık kiranın 300 dolar üstünü teklif etmiş ve 6 aylık kirayı peşin vermeyi taahhüt etmiş. yasalarımıza göre ev sahibinin peşin kira istemesi yasak ama sistem öyle bir hale gelmiş ki, sen teklif etmezsen başkası edip elinden evi kapıyor. yeni gelenlerin işi daha da zor, geçmişin olmadığı için resmen ikinci sınıf insan muamelesi görüyorsun. (bkz: ) yaşayacak bir yer bulamadıktan sonra sosyal hayatın ne anlamı kalıyor ki? her sabah kijiji ve zumper başında nöbet tutmaktan, dolandırıcılara denk gelmemeye çalışmaktan yoruldum. bildiğin aylık maaşımın yarısını şu ufacık kutulara gömüyorum. bu süreci yaşayıp da sinir krizi geçirmeyen var mı aranızda? siz bu sürecini nasıl atlattınız, merak ediyorum.
fatih vancouver25 Eki 2026 04:21
