hollanda'da ev bulma çilesi
buraya geleli dört koca yıl oldu, hala taşınma lafı duyunca tüylerim diken diken oluyor. uygulamasını borsa ekranı gibi takip etmekten, her bildirim geldiğinde telefona saldırmaktan gerçekten yoruldum. amsterdam'da yaşamanın bedeli sadece kira değil, o evi tutana kadar çektiğin psikolojik işkenceymiş meğer. ilana çıktığı ilk 5 dakikada aramazsan şansın sıfır, aradığında da telefondaki emlakçının 'zaten 40 kişi randevu aldı, listeyi kapattık' demesiyle o meşhur hollanda duvarına çarpıyorsun.
en son utrecht tarafında bir ev bakmaya gitmiştim, dedikleri o toplu ev gezmeleri tam bir dram. 45 metrekarelik yere 25 kişi doluşmuşuz, herkes birbirini süzüyor, kimin maaşı daha yüksek acaba diye gizli bir rekabet dönüyor. ev sahibi de tepemizde dikilmiş, sanki altından saray devrediyor. brüt maaşının kiranın 3 hatta bazen 4 katı olması şartını geçtim, bir de üstüne el altından açık artırma usulü fiyat artırman bekleniyor. resmen barınma hakkı için açlık oyunları oynuyoruz burada.
bir de şu tayfası var ki evlerden ırak. mesaj atarsın dönmezler, ararsın açmazlar. sonunda bir yer bulduğunda da 'ev sahibi çocuklu aile istemiyor' veya 'geliriniz ucu ucuna yetiyor' gibi moral bozan geri dönüşler alıyorsun. insanın gururunu zedeleyen bir süreç bu; paran var, işin var ama başını sokacak ev bulamıyorsun. (bkz: ) bile bunun yanında çocuk oyuncağı kalıyor.
siz bu süreci nasıl atlattınız gerçekten merak ediyorum? özellikle randstad dışındaki şehirlerde durumlar hala böyle felaket mi yoksa sadece biz mi bu kadar zorlanıyoruz?
asli kopegi11 Eki 2026 05:24
