amerika'da meetup kültürü ve beklenmedik dostluklar
austin'e ilk taşındığımda "yalnızlık allah'a mahsustur" modunda dolanırken, reddit'te etrafında koşan bir grubun ilanını gördüm. türkiye'deyken bu tarz "sosyalleşme" gruplarına hep bir çekinceyle bakardım, hani çok yapmacık gelir ya da herkes kendi klikleri içindedir diye düşünürdüm. ama buradaki olay cidden çok başkaymış. cumartesi sabahı saat 7'de trail'ın girişindeki önünde buluştuk. her milletten, her yaştan insan var. önce klasik ile başlıyor her şey; "nerelisin, ne iş yapıyorsun, hava da ne sıcak oldu" falan. ama o sığ görünen sohbet bir şekilde "gel haftaya bizim bahçede barbekü var, oraya da gel" noktasına evriliyor. . bu koşu grubu sayesinde hem şehri öğrendim hem de asansörde selamlaştığım komşularımdan daha yakın dostlar edindim. geçen ay ayağımı burktuğumda, gruptan tanıştığım meksikalı bir arkadaşım iş çıkışı gelip bana "bak bu merhem çok iyi gelir" diye ilaç getirdi. hiçbir çıkarı yok, sadece aynı yolda beraber ter döküyoruz diye. (bkz: ) kadar kurumsallaşmış olmasa da, amerika'daki bu gönüllü topluluk olayı insanın gurbetteki o "hiç kimseye ait olmama" hissini cidden kırıyor. özellikle büyük şehirlerdeyseniz mutlaka ilginiz olan bir hobi üzerinden bu gruplara dahil olun derim. başlarda "çok mu yapmacıklar acaba" diyorsun ama sonra anlıyorsun ki adamların doğası bu, gerçekten paylaşmayı ve topluluğun parçası olmayı seviyorlar. o ilk adımı atıp bir "hi" demek yetiyor aslında.
erhan gurbetci18 Eyl 2026 09:29
