almanya'da iş hayatındaki o bitmek bilmeyen sertifika merakı
burada geçirdiğim beş senede şunu anladım: türkiye'de "abi ben bu işin kurduyum, her şeyi pratikten biliyorum" demen bir yere kadar kapı açıyor ama almanya'da o kapının koluna dokunman için bile elinde onaylı bir kağıt parçası olması şart. geçen sene berlin'de bir teknoloji firmasına başvurdum. portfolyom dolu, referanslarım sağlam ama hr'daki kadının takıldığı tek yer üniversitede aldığım alakasız bir seçmeli dersin sertifikası oldu.
adeta kutsal bir metin gibi inceleniyor. eğer o özgeçmişte kronolojik bir boşluk varsa veya "ben bu konuyu kendi başıma youtube üzerinden öğrendim" dersen suratları anında asılıyor. adamlar senin ne bildiğinden çok, o bildiğin şeyi resmi bir kurumun onaylayıp onaylamadığına bakıyorlar. bir de o meşhur mevzusu var ki evlerden ırak. eski iş yerinden aldığın o referans mektubundaki her bir kelimenin, virgülün bile gizli bir anlamı var. resmen şifreli bir dil geliştirmişler; "beklentilerimizi karşıladı" demek aslında "berbat bir çalışandı" anlamına gelebiliyor.
almanya'da kariyer yapmak biraz da bu bürokratik oyunları kuralına göre oynamaktan geçiyor. yeteneğinize çok güvenip (bkz: ) konusunu asla hafife almayın derim. mülakata giderken yanınızda klasör dolusu kağıtla gitmeniz, teknik becerinizden daha çok ciddiye alınabiliyor bazen. bu disipline veya fetişe alışmak gerçekten zaman alıyor, kendi durumunuz ve mesleğiniz için mutlaka önceden süreçlerini araştırın.
dur bakalim18 Eki 2026 09:24
