amerika'da buy nothing gruplarının yarattığı dayanışma ruhu
buraya ilk taşındığımızda ev tamtakırdı, her şeyi üzerinden sipariş etmeye çalışırken yan komşum facebook üzerindeki yerel gruba üye olup olmadığımı sordu. işte o gün keşfettiğim olayı, benim bu ülkedeki sosyal hayata bakışımı tamamen değiştirdi. sistem çok basit: sadece kendi mahallenizdeki insanların olduğu bir gruptasınız ve kesinlikle para geçmiyor. elinizdeki fazlalığı "gift" olarak sunuyorsunuz veya bir ihtiyacınız varsa "ask" diyerek talep ediyorsunuz. geçen ay mutfak tartısına ihtiyacım oldu, gruba yazdım ve on dakika sonra üç sokak ötedeki amca "garajda duruyor, gel al" dedi. gittim, hem tartıyı aldım hem de on beş dakika bahçesindeki domateslerden bahsettik. sadece eşya paylaşımı da değil; geçen kış fırtınada ağacı devrilen birine beş tane komşusu ellerinde motorlu testerelerle yardıma gitti. o (bkz: ) olayının benzeri burada da çok yaygın. kapitalizmin göbeğinde insanların birbirine karşılıksız bir şeyler vermesi, "çöpe gitmesin, komşumun işine yarasın" demesi inanılmaz bir duygu. ama bu durum o küçük topluluk bağını çok güçlendiriyor. bu gruplar sayesinde hem tonla paradan tasarruf ettim hem de o büyük ve soğuk görünen banliyö hayatında aslında kimsesiz olmadığımı hissettim. gerçekten bu paylaşım kültürü olmasa taşınma sürecim çok daha sancılı ve masraflı geçerdi, insanın içini ısıtan bir mahalle dayanışması bu.
ozan aslan9 Eki 2026 08:17
