hollanda'da minibieb ve paylaşım kültürü
hollanda'ya ilk taşındığımda her şeyin çok kuralcı ve soğuk olacağını sanıyordum ama sokaklarda dedikleri o minik ahşap dolapları görünce fikrim yavaş yavaş değişmeye başladı. bizim mahallede, haarlem'in biraz dışında kalan o sessiz sokaklarda yürürken fark ettim ki hemen hemen her beş evden birinin bahçe çitine monte edilmiş veya kapı önüne konulmuş el yapımı bir dolap var. mantık çok basit ve samimi; okuyup bitirdiğin kitabı oraya bırakıyorsun, içinden gözüne kestirdiğin başka bir kitabı alıp götürüyorsun. kimse başında beklemiyor, kimse 'kitabımı geri getirirler mi' diye dert etmiyor. bazen bir bakıyorum, dolabın içine çocuklar için minik oyuncaklar veya boyama kitapları da eklenmiş. geçenlerde bizim sokağın iki alt paralelinde bir tanesinde yazısını gördüm, yani bitki kütüphanesi. insanlar saksı değişiminden sonra köklendirdikleri bitki sürgünlerini veya bahçede fazla gelen fideleri oraya bırakıyorlar. ben de geçen bahar balkonumdaki fazla fesleğen fidelerini bıraktım, akşamına hepsi gitmiş yerine minik bir aloe vera bırakılmıştı. bu tip yani paylaşım dolapları sadece hobiyle de sınırlı değil; bazen durumu olmayanlar için konserve yemek veya temel ihtiyaç malzemelerinin bırakıldığı versiyonlarını da görüyorum. (bkz: ) ile birleşince insan kendini o koca avrupa'nın ortasında yalnız bir expat gibi değil de, gerçekten birbirine güvenen bir topluluğun parçası gibi hissediyor. bu 'çöpe atmayalım başkası faydalansın' kafası ve o sarsılmaz güven ortamı gerçekten çok kıymetli. bu ufak dokunuşlar şehre ruh katıyor ve insanın içini ısıtıyor.
echo lumen11 Eki 2026 06:24
