ingiltere'de ev kiralama rezaleti
yemin ederim bu ülkede ev bulmaya çalışmak insanı hayattan soğutuyor. londra'da ikinci senem biterken ev değiştireyim dedim, demez olaydım. sabahın köründe ve zoopla başında nöbet tutuyorsun, ilan düşer düşmez emlakçıyı arıyorsun ama sana 'bugün için bütün slotlar doldu' diyorlar. şaka gibi, ilan yayınlanalı 10 dakika olmuş sadece. zar zor bir randevu kapıyorsun, eve bir gidiyorsun kapıda seninle birlikte 15 kişi daha bekliyor. sanki bedava ekmek dağıtıyorlar. evi gezerken mutfaktaki rutubet kokusundan genzin yanıyor ama gıkını çıkaramıyorsun çünkü talibi çok. sonra biri çıkıp 'ben ilandaki fiyatın aylık 200 pound üstünü veriyorum' diye bağırıyor, olay açık artırmaya dönüyor. . hadi bir şekilde anlaştın diyelim, bu sefer süreci başlıyor. maaşın, iş yerindeki pozisyonun, önceki ev sahibinin referansı falan derken her şeyini döküyorsun. ingiltere'de henüz sağlam bir kredi skorum yokken benden '6 aylık kirayı peşin ver' diye talepte bulunmuşlardı, o dönem (bkz: ) bile bu stresi hafifletmeye yetmemişti. sonunda bir eve yerleşiyorsun ama bu sefer de tek camlı pencerelerden gelen o keskin soğuk ve tavanlardaki o meşhur 'black mould' ile mücadele başlıyor. ödediğin o devasa kiraya mı yanarsın, çektiğin çileye mi belli değil. sizde durumlar nasıl? özellikle manchester veya birmingham tarafında piyasa biraz daha insancıl mı yoksa oralar da mı koptu gidiyor?
tundra drift21 Eyl 2026 08:40
