almanya'da iş başvurusu yaparken karşılaşılan o garip ciddiy
berlin'de veya münih'te fark etmez, iş ararken duvara tosladığınız ilk yer o meşhur yani niyet mektubu meselesi oluyor. dijitalleşme falan diyorlar ama hala orta ölçekli bir şirketine başvururken lise diplomanızdan tutun, beş yıl önceki işinizden aldığınız referans mektubuna yani belgesine kadar her şeyi tek bir pdf yapıp sunmanızı bekliyorlar. (bkz: ) burada sadece bir geyik değil, acı bir gerçek. 'ben bu işi biliyorum' demek yetmiyor, o işi bildiğine dair mühürlü kağıdın yoksa sistem seni otomatik eliyor resmen. benim en çok şaşırdığım nokta, yetenekten ziyade 'uyumluluğa' verilen aşırı önem. mülakatlarda 'biz bir aileyiz' gibi vıcık vıcık samimiyetler yerine, teknik bilginin yanında çalışma saatlerine ve hiyerarşiye nasıl baktığınızı ölçüyorlar. kariyer basamaklarını tırmanmak burada hızdan ziyade, ne kadar kurallara uygun ve dökümantasyonla hareket ettiğinizle alakalı. bir yazılımcı olarak bile 'niye bizi seçtin' sorusuna kurumsal bir destan yazmadan mülakat aşamasına geçmek deveye hendek atlatmak gibi geliyor insana. başvuruyu yapıp geçmiyorsun, resmen o şirketle evlenmeye niyetli olduğunu kanıtlaman gerekiyor.
yine mi ben18 Eki 2026 09:23
