amerika'da ev kiralama eziyeti
buraya ilk geldiğimde her şeyin tıkır tıkır işlediğini sanıyordum ama iş aşamasına gelince amerika'nın o kapitalist yüzü tokat gibi çarptı. türkiye'de emlakçıya komisyonu verip, iki senet imzalayıp eve girmeye alışmış bünyeler için buradaki süreç tam bir psikolojik savaş. öncelikle cebinizde paranızın olması hiçbir şey ifade etmiyor. isterseniz bir yıllık kirayı peşin verin, adamlar önce o kutsal verisine bakıyorlar. yeni geldiyseniz ve skorunuz yoksa ya da düşükse, direkt red cevabını suratınıza çarpıyorlar. new jersey tarafında ilk evimi tutmaya çalışırken leasing office'teki kadının "kredi geçmişiniz yetersiz, bir bulmanız lazım" dediği anı hiç unutmam. koskoca kıtada kimseyi tanımıyorum, kime kefil ol diyeceğim? başvuru ücreti diye bir saçmalık var bir de. adı altında her ev için 50-100 dolar arası para bayılıyorsunuz. evi tutup tutamayacağınız belli değil ama o parayı daha bismillah demeden alıyorlar. arka arkaya 5 eve başvursanız bir aylık market masrafı çöpe gidiyor. bir de üstüne yapıyorlar, sanırsın beyaz saray'a danışman olacağız. zillow üzerinden alarm kurup saniyesinde aradığım evlerin "az önce tutuldu" diye dönmesi, otopark ücreti, çöp ücreti gibi ek masrafların kira üstüne binmesi derken insanın sinir katsayısı tavan yapıyor. bazen (bkz: ) başlığındaki arkadaşlara bakıp yalnız değilmişiz diyorum ama buradaki o skorun yoksa sen bir hiçsin mantığı beni bitiriyor. sizde durumlar nasıl, özellikle büyük şehirlerde bu yüksek depozito mevzusunu nasıl aştınız? benim tecrübem maalesef hep stres doluydu.
nihan hoca11 Eyl 2026 06:56
