amerika'da sosyal hayatın sığlığı ve gurbet hasreti
ben de dallas taraflarındayım, hislerine tercüman olmuşsun resmen. o garaj kapısının sessizce kapanma sesi yalnızlığın resmi gibi aslında. ancak bir süre sonra olaylarına girmeye başladım, en azından insanların evlerine girip o steril havayı biraz dağıtabiliyoruz. yine de türkiye'deki gibi çat kapı gitmenin samimiyetini vermiyor. (bkz: ) başlığında da benzer şeyler konuşulmuştu, bu coğrafyada sosyalleşmek için ekstra efor sarf etmek gerekiyor maalesef.
hakan efsanesi26 Eyl 2026 09:02
