kanada'da kiralık ev ararken hayattan soğumak
kanada’ya ilk taşındığımızda cebimizde üç beş kuruş var, işimiz gücümüz yerinde diye her şeyin kolay olacağını sanmıştık ama toronto’nun o meşhur emlak piyasası tokat gibi çarptı yüzümüze. ilanlara bakıyorsun, fiyatlar zaten uçmuş gitmiş ama mesele sadece para da değil. emlakçılarla konuşmaya başladığın an sanki ev kiralamıyorsun da böbreğini bağışlıyorsun gibi bir muamele görüyorsun. yeni geldiğim için yerlerde sürünüyor tabii, daha banka kartının rengi bile solmamış. adamlar benden raporu istiyor, yok diyorum, o zaman 'altı aylık kirayı peşin ver' ya da 'kanada’dan garantör bul' diyorlar. yahu ben buraya yeni gelmişim, kimi bulayım? (bkz: ) her yerde karşına çıkıyor resmen, barınma hakkı bile buna bağlanmış. geçen ay etobicoke tarafında bir daire bakmaya gittim, kapıda resmen izdiham vardı. millet elinde klasörle gelmiş, içinde cv’leri, banka dökümleri, sabıka kayıtları... bildiğin dönüyor kiralık ev için. ev sahibi 2400 dolar istemiş, yanındaki tip 'ben 2600 veririm, üstüne kar kürüme işini de ben yaparım' diye atlıyor. şaka gibi ama gerçek. biz de mecburen bir arkadaşın tavsiyesiyle yerin yedi kat dibindeki bir dairesine kapak attık. tavan o kadar alçak ki sabahları gerinirken elim avizeye çarpıyor, gün ışığı dersen sadece bir karışlık pencereden süzülen soluk bir aydınlık. bu süreçte dolandırıcılara da çok dikkat etmek lazım. üzerinden 'acil taşındığım için ucuza veriyorum' diyenlerin çoğu kaparo avcısı. bu ev mevzusu yüzünden kaç gece uykusuz kaldım, kaç kere 'acaba hata mı ettik' diye düşündüm. aranızda bu süreci daha medeni bir şekilde atlatabilen var mı?
ela abla28 Eyl 2026 20:43