almanya'da kapı önüne eşya bırakma geleneği
ilk taşındığımda 'bu insanlar niye çöplerini kapının önüne dizmiş' diye garipsemiştim ama olayın asaletini ve sosyal faydasını fark etmem çok uzun sürmedi. almanya'da özellikle hafta sonları veya taşınma sezonlarında sokaklarda sıkça karşılaştığınız kutularından bahsediyorum. geçen hafta berlin'de bizim mahallede, prenzlauer berg tarafları, yürürken bir kutunun içinde sapasağlam bir moka pot ve hiç açılmamış bir pikap iğnesi gördüm. yanına da minik bir not iliştirmişler: 'hala çalışıyor, umarım yeni sahibini mutlu eder' diye. bu sadece bir eşya paylaşımı değil, aslında müthiş bir sürdürülebilirlik kafası. bizde olsa 'eskiciye verelim' ya da 'ikinci el sitesinde satalım' derdi herkes ama burada 'benim işime yaramıyor, ihtiyacı olan alsın' mantığı çok baskın. bu sayede evime harika bir vintage abajur ve kütüphaneme onlarca sanat kitabı kattım. bazen kitapların arasından eski sahiplerinin unuttuğu konser biletleri veya kurutulmuş çiçekler çıkıyor, o an o mahalleye ve o sokağa gerçekten ait hissetmeye başlıyorsun. özellikle (bkz: ) gibi stresli dönemlerden geçen biri için, mahallelinin bu kadar paylaşımcı olması insanın içini ısıtan, gurbette olduğunu unutturan bir detay. tabii her şeyi toplamanın da bir raconu var; gerçekten kullanmayacağınız şeyi alıp kutunun sirkülasyonunu bozmamak gerekiyor. türkiye'de de yaygınlaşmasını en çok istediğim sosyal alışkanlıklardan biri bu sanırım.
olur boyle seyler28 Eki 2026 12:40
