ingiltere'de ev kiralama işkencesi
beş sene önce buraya taşındığımda her şey daha insaniydi ama şu an londra ve çevresinde ev bulmaya çalışmak tam bir psikolojik savaş. rightmove'a düşen bir ilan için 10 dakika içinde aramazsanız o ilan çoktan 'under offer' statüsüne geçiyor. hadi aradınız, zor bela bir viewing randevusu kopardınız; kapıya gittiğinizde sizinle beraber 15-20 kişinin daha sıraya girdiğini görüyorsunuz. kendimi ev tutmaya değil de sanki çok gizli bir devlet dairesine mülakata giriyormuş gibi hissediyorum.
emlakçıların o 'beğenmiyorsan başkası tutar' havaları zaten insanı çileden çıkarıyor. foxtons veya dexters gibi büyük firmalarla iş yapmaya çalışıyorsanız vay halinize. teklif verirken artık kimse ilandaki fiyatı (asking price) teklif etmiyor; resmen açık artırma usulü çalışıyor sistem. 'üzerine aylık 250 pound daha koyuyorum' derseniz şansınız bir tık artıyor. hani paramızla rezil olmak sözünün tam karşılığı bu süreç.
hadi evi buldunuz, asıl macera kısmında başlıyor. maaşınızın kiranın bilmem kaç katı olması yetmiyor, kontrolü için pasaportunuzun her sayfasını inceliyorlar, eski ev sahiplerinden gelen referans mektupları bazen haftalarca onaylanmıyor. bir de üzerine 'holding deposit' yakma korkusu eklenince geceleri uyku haram oluyor. geçen ay croydon tarafında bir eve bakmaya gittim, evin tavanında rutubetten orman oluşmuştu ama emlakçı 'characterful property' diye pazarlamaya çalışıyordu. (bkz: ) başlığındakileri okudukça yalnız değilmişim diyorum ama bu londra piyasası gerçekten akıl sağlığını tehdit eder boyuta geldi. siz bu aralar nasıl ev buluyorsunuz, kiralara zam yapmayan insaflı ev sahipleri hala kaldı mı?
tundra solace20 Eki 2026 22:44
