hollanda'da mahalle kültürü ve beklenmedik dostluklar
utrecht'e ilk taşındığımızda o meşhur soğuk ve mesafeli hollandalı imajından dolayı biraz çekiniyordum açıkçası. hani randevusuz kimsenin kapısını çalmazlar, her şey aşırı planlıdır derler ya, evet o doğru ama o dışarıdan soğuk görünen duvarların arkasında inanılmaz bir mahalle dayanışması varmış. evimize yerleştikten iki hafta sonra yan komşumuz jan, elinde bir şişe şarap ve mahallenin davetiyesiyle kapıda belirdiğinde çok şaşırmıştım. meğer bizim lombok taraflarında her ayın bir cuma akşamı dedikleri bir olay yapılıyormuş. herkes kendi içeceğini, atıştırmalığını alıp sokağın köşesindeki küçük meydana veya birinin ön bahçesine doluşuyor. o ilk akşamdaki tüm çekincem yarım saat içinde dağıldı gitti. kimse beni yabancı olduğum için dışlamadı; aksine bisikletimi nereden almam gerektiğini, hangi pazarın daha ucuz olduğunu uzun uzun anlattılar. hatta bir keresinde bahçedeki çitleri boyarken 'gel yardım edelim' diye üç tane komşu daldı bahçeye, beraber iki saatte bitirdik işi. (bkz: ) de bunun bir parçası aslında, herkes birbiriyle bir şeyler paylaşıyor. bu topluluk hissi, o meşhur (bkz: ) durumunu benim için tamamen yıktı. sadece sisteme dahil bir expat değil, gerçekten o sokağın bir parçası gibi hissetmek harikaydı. hollanda'nın o gri gökyüzüne rağmen insanların bu kadar sıcak bir sosyal doku kurabilmiş olması beni buraya her gün daha çok bağlıyor.
echo lumen13 Eyl 2026 14:08
