almanya'da mahalle bahçesi ve beklenmedik dostluklar
buraya taşındığımda almanların soğuk olduğu efsanesine o kadar inanmıştım ki, ilk iki yıl işten eve, evden işe bir robot gibi yaşadım. sonra bizim berlin/neukölln tarafındaki olayına dahil oldum. başta sadece iki domates eker, stres atarım diyordum ama olay bambaşka bir yere evrildi. bizim bahçedeki günter amca figürü tam bir klasik. adam 40 yıldır orada, ilk gittiğimde toprağı yanlış havalandırıyorsun diye fırça atmıştı. ama sonra her hafta sonu beraber mangal yaparken pişirip, bana bölgenin tarihini anlatmaya başladı. hiç beklemediğim bir anda, o mesafeli duran insanların aslında sadece bir ortak payda beklediğini anladım. hobi kulüpleri, yani dediğimiz şey buraların sosyal çimentosuymuş resmen. geçen ay bacağım sakatlandığında, bahçedeki gruptan üç kişi -ki aralarında sadece selamlaştığım insanlar da vardı- kapıma alışveriş yapıp getirdiler. marketten ne lazımsa almışlar, bir de not bırakmışlar. türkiye'deki mahalle kültürünü özlerken, aslında burada da benzer bir samimiyetin farklı bir formda yaşadığını görmek çok şaşırttı. (bkz: ) ile de çok benziyor bu durum. insanlar kurallara bağlı evet, ama o güven ilişkisi bir kez kurulunca sırtınız yere gelmiyor. berlin gibi kaotik bir yerde bile o küçük komünitenin parçası olmak, gurbette olduğumu unutturan nadir anlardan biri. bu tarz oluşumlar sayesinde yabancı hissetmekten kurtulup gerçekten buralı olmaya başladığımı hissediyorum. benim tecrübem böyle, umarım birilerine kapı açar.
kimseye soylemeyin20 Eyl 2026 19:38
