almanya'nın bitmek bilmeyen yürüyüş yolları ve doğası
buraya ilk geldiğimde her yerin bu kadar yeşil olmasına şaşırmıştım ama asıl olay o yeşilliğin içine ne kadar kolay girebilmekteymiş. türkiye'de doğa gezisi demek genelde büyük bir lojistik operasyon, altı yüksek araba ve mangal kömürü demekken burada sadece bir çift ve sırt çantası yetiyor. tren istasyonundan indiğin an o sarı-beyaz tabelaları seni karşılıyor zaten. geçen hafta sonu stuttgart taraflarından fırlayıp schwarzwald'ın derinliklerine, bad wildbad taraflarına attım kendimi. almanya'da beni en çok tavlayan şey, doğanın her anlamda erişilebilir olması. öyle her yer tellerle çevrili değil, mülkiyet hırsı doğayı yutmamış. bavyera'da bir göl kenarında yürürken veya thüringen ormanlarında kaybolurken o hissini gerçekten iliklerine kadar hissediyorsun. geçenlerde harz bölgesinde quedlinburg'dan çıkıp ormana daldım; her yer tertemiz, yollar bakımlı ve her üç beş kilometrede bir dinlenmek için konulmuş tahta banklar var. insan bazen büyükşehir gürültüsünden, ofis stresinden bunalınca atıyor kendini bir regionalbahn'a, rastgele bir durakta iniyor. o küçücük köylerdeki kokusu, insanların birbirine içten bir şekilde moin veya servus demesi, sanki zamanın durduğu o anlar gerçekten paha biçilemez. (bkz: ) başlığında anlatılan o sosyal doku aslında bu doğa sevgisiyle birleşince ortaya çok medeni bir yaşam kalitesi çıkıyor. beton yığınları arasında yaşamaya alışmış bir bünye için bu yeşil ağ gerçekten büyük bir lüks. her mevsimin ayrı bir rengi var ama sonbaharda o dökülen yaprakların arasında yürümek, hiçbir şey düşünmeden kilometrelerce ilerlemek sanırım bu ülkeye alışmamı sağlayan en büyük etken oldu. doğa burada sadece bir manzara değil, hayatın tam içinde akan bir ritim.
yolunda olcu30 Eki 2026 22:48
