almanya'da kiralık ev bulma çilesi
almanya'ya geldiğim ilk ay her şeyin kuralına göre tıkır tıkır işleyeceğini sanıyordum ama premium üyeliği alıp da cevap alamadığım ellinci mesajdan sonra gerçeklerle yüzleştim. berlin'de, özellikle neukölln veya wedding taraflarında eli yüzü düzgün bir yer bulmak resmen tam zamanlı bir işe dönüştü. işin kötüsü, sadece parayı basmak da yetmiyor. adamlar senden denen o upuzun formu doldurmanı, son üç aylık maaş bordronu, belgeni ve eski ev sahibinden borcun yoktur kağıdını istiyorlar. kendimi mülakata girdiğim bir işten çok, sanki kraliyet ailesine gelin gidiyormuşum gibi hissediyorum her seferinde.
bir keresinde frankfurt'ta küçücük bir stüdyo daire görmeye gitmiştim, apartman kapısının önünde en az 40 kişi kuyruktaydı. herkes elinde klasörlerle bekliyor, emlakçıya şirin gözükmeye çalışıyor. resmen o an hayallerim yıkılmıştı. . (bkz: ) zaten insanı yoruyor ama bu ev meselesi bambaşka bir psikolojik savaş. emlakçıya 'köpeğim yok, sigara içmiyorum, her pazar sessizce kitabımı okurum' diye yalan söyleyecek noktaya geliyor insan. ev bulana kadar geçici odalara veya otellere servet döküyoruz. aranızda münih veya hamburg gibi yerlerde bu süreci kazasız belasız, akıl sağlığını koruyarak atlatan var mı cidden merak ediyorum. zira ben hala her sabah telefona düşen 'neues angebot' bildirimiyle uyanıp saniyesinde reddedilmenin hüznünü yaşıyorum. tavsiyelere veya benzer hikayelere açığım, yalnız olmadığımı bileyim bari.
sorma gitsin18 Eyl 2026 13:31
