almanya'da kiralık ev bulmanın imkansızlığı
berlin'de son altı ayım başında ekran yenileyerek geçti, yemin ederim parmaklarım nasır tuttu. her bildirim düştüğünde saniyesinde mesaj atmama rağmen çoğu zaman cevap bile gelmiyor. cevap gelse dert, gelmese dert; randevusu aldığında sanki ev bakmaya değil de saraya kabule gidiyormuşsun gibi bir hazırlık yapman gerekiyor. elinde koca bir klasörle auskunft, son üç ayın , eski ev sahibinden borcu yoktur kağıdı falan derken kendimi devlet dairesinde gibi hissediyorum. geçen ay kreuzberg tarafında 2 odalı, döküntü bir eve bakmaya gittim. kapının önünde en az 60-70 kişi vardı, kuyruk sokağın sonuna kadar uzanmış. emlakçının o küstah tavrını, 'vaktim az, hızlıca bakın çıkın' deyişini unutamıyorum. insanlar birbirine düşman gibi bakıyor, kim daha 'iyi aday' diye süzüyor. bir de o meşhur mutfaksız ev mevzusu var ki tam komedi. bomboş, boruların açıkta olduğu bir mutfağa taktırmak için dünya para harcıyorsun ya da önceki kiracı elindeki eski dolaplar için senden 4000 euro 'ablöse' istiyor. resmen yasal haraç sistemi kurulmuş. benim gibi bu süreçte üzerinden 'flatmate' olmaya çalışıp reddedilen mi dersin, yoksa 'geliri az bulduk' diye yüzüne bakılmayan mı? (bkz: ) çekmekten ziyade şu barınma krizini çözebilsem hayatım bir nebze düzene girecek ama her gün ayrı bir hayal kırıklığı. sizin bu süreçlerde yaşadığınız en uç saçmalık neydi merak ediyorum, gerçekten sadece ben mi bu kadar zorlanıyorum acaba?
kafam karisik21 Eki 2026 14:49
