almanya'da ev arama işkencesi
berlin'e veya münih'e ilk taşındığınızda her şey çok güzel olacak sanıyorsunuz ama gerçekler premium üyeliği için verdiğiniz parayla başlıyor. yani resmen parayla rezil olma sanatı bu. yaklaşık altı aydır charlottenburg civarında başımızı sokacak bir yer arıyoruz ama her bildiğin hayatta kalma mücadelesine dönüyor. bir eve bakmaya gidiyorsunuz, kapıda elli kişi kuyrukta bekliyor. herkesin elinde o meşhur şeffaf dosya; içinde belgesi, son üç aylık maaş bordrosu, iş sözleşmesi, hatta neredeyse ilkokul diplomasını bile koyacak insanlar var. ev sahibi ya da emlakçı size bir numaraymışsınız gibi bakıyor. kendimi resmen bir cast ajansında hissediyorum ama rol kaptığım falan yok. bir de o formlarını doldururken hissedilen o derin çaresizlik... sanki ev kiralamıyoruz da böbreğimizi bağışlıyoruz. en son başıma gelen olay iyice tüy dikti; her şey tamam dendi, kontrat imzalanacak kıvama geldi, sonra son dakika 'siz yabancısınız, garantör lazım' dediler. şaka gibi gerçekten, koskoca mühendisim ama benden hala öğrenci muamelesi yapıp kefil istiyorlar. (bkz: ) zaten yeterince yorucuyken bir de barınma kriziyle uğraşmak insanı hayattan soğutuyor. şu an geçici bir odasında kalıyorum, her sabah uyanıp bildirim gelmiş mi diye telefona yapışıyorum. bu süreci sancısız atlatan var mı gerçekten? ya da bu işin gizli bir hilesi mi var? her reddedildiğimde bir parça daha eksiliyorum resmen, siz de durumlar nasıl?
leave me alone19 Eki 2026 07:26
