almanya'da verein kültürü ve beklenmedik dostluklar
almanya'ya ilk taşındığımda o meşhur soğuk alman duvarına çarpacağımı, yıllarca sadece diğer göçmenlerle takılacağımı sanıyordum ama işler hiç öyle gitmedi. münih'in biraz dışındaki mahallemizde sıkıntıdan patlarken gözüme çarpan tabelası hayatımı değiştirdi diyebilirim. başta sadece biraz ter atarım, haftada bir iki saat kafa dağıtırım diye mahalledeki masa tenisi kulübüne yazıldım. ilk girdiğimde yaş ortalaması 50-60 civarıydı ve aralarındaki tek yabancı bendim. ancak o çekindiğim yani temas korkusunun yerini inanılmaz bir merak ve içten bir misafirperverlik aldı. her antrenman sonrası gidilen o muhabbetleri sayesinde sadece almancam uçmadı, aynı zamanda kendimi gerçekten o küçük bavyera kasabasına ait hissetmeye başladım. 70 yaşındaki uli'nin bana en iyi servis tekniklerini öğretirken bir yandan da gençliğinde türkiye'de yaptığı tatilleri anlatması, evde yaptığı reçellerden kavanoz kavanoz getirmesi gerçekten beklemediğim bir sıcaklıktı. geçen kış ağır bir grip geçirdiğimde, kulüpten iki kişinin kapıma gelip 'alışveriş yapılacak bir şey var mı?' diye sorması beni inanılmaz duygulandırdı. buradaki aidiyet hissi türkiye'deki o eski mahalle kültürüne çok benziyor ama bir dernek çatısı altında olması işi daha düzenli ve sürdürülebilir kılıyor. (bkz: ) hissini bu sosyal çevre sayesinde tamamen yendim. eğer buralara yeni geldiyseniz ve sosyal çevre kurmakta zorlanıyorsanız, hemen ilginiz olan bir konuda yerel bir bulun ve aralarına karışın. o dışarıdan soğuk görünen kabuğun altında aslında çok sağlam dostluklar yatıyor.
olaylar olaylar20 Eyl 2026 09:36
