abd'deki iade kültürünün bünyede yarattığı şok
buraya ilk taşındığımda her şeyi kırk kere ölçüp tartıp alıyordum, çünkü türkiye'deki o meşhur "aldığın mal elinde patlar" korkusu iliklerime işlemişti. bir gün best buy'dan bir bluetooth hoparlör aldım, eve gelip kutusunu açtım ama sesi pek beklediğim gibi çıkmadı. türk mantığıyla hemen "eyvah kutuyu yırttım, şimdi hayatta geri almazlar, bir ton laf işitirim" diye dertlenirken arkadaşım elimden tuttuğu gibi mağazaya götürdü beni. meğer diye bir gerçek varmış bu ülkede. fişimi gösterdim, sadece "sesini beğenmedim" dedim ve saniyeler içinde paramı karta iade ettiler. ne bir azarlama ne de "servis görsün öyle iade alırız" tripleri... o gün bugündür bu sistemin hastasıyım. özellikle costco bu işin nirvanası; üç ay önce aldığı devasa pastanın yarısını yiyip "tadı çok şekerliymiş" diye iade eden teyzeler gördüm bu gözlerle. şaka gibi ama adamlar müşteri memnuniyetini her şeyin önüne koyuyor. geçenlerde amazon'dan aldığım bir şeyi iade etmem gerekti, kargo kutusu bile bulamadım. meğer en yakın kohl's mağazasına gidip qr kodu göstermek yetiyormuş, adamlar ürünü çıplak halde alıp kendileri paketleyip gönderiyorlar. (bkz: ) kadar olmasa da, bu ticaret ahlakı ve tüketiciye olan sınırsız güven insanı gerçekten değerli hissettiriyor. evde bozulan, uymayan veya sadece "ya ben bunu aslında istemiyormuşum" dediğim her şey için bir çıkış yolu olduğunu bilmek buradaki günlük hayatın stresini ciddi anlamda azaltıyor. ki o da başlı başına bir incelik. insan gerçekten hayret ediyor.
esra kayboldu24 Eki 2026 09:18
