ingiltere'de charity shop kültürü
ingiltere'ye ilk taşındığımda her sokak başında gördüğüm o olayını sadece eski püskü kıyafetlerin satıldığı tozlu yerler sanmıştım ama içine girince bambaşka bir dünya çıktı karşıma. özellikle londra'nın richmond veya wimbledon gibi biraz daha elit bölgelerindeki dükkanlarda sıfır etiketli barbour ceketleri, tertemiz le creuset döküm tencereleri ya da nadir baskı penguen klasiklerini görünce gözlerime inanamamıştım. sadece ucuz alışveriş de değil mevzu; insanların artık kullanmadıkları eşyaları çöp kutusuna atmak yerine titizlikle yıkayıp, katlayıp bağışlaması ve bu dükkanların kanser araştırmalarından tutun da sokak hayvanlarına kadar inanılmaz fonlar yaratması beni çok etkiledi. geçen hafta sonu bizim buradaki brentford tarafında bir tanesine uğradım, resmen kafa dağıtma mekanım oldu burası. 2-3 sterline harika bir ciltli kitap ve 5 sterline neredeyse hiç giyilmemiş kaliteli bir hırka aldım. ödeme yaparken kasadaki teyze gönüllü çalışıyor, 'bu aldığın parça şu kadar araştırmaya destek olacak' deyince insan kendini bu toplumun bir parçası hissediyor. . türkiye'deki 'eskici' veya 'ikinci elci' mantığından çok farklı, herkesin bir şekilde sisteme katkı sağladığı, döngüsel ekonominin can bulmuş hali gibi. (bkz: ) sonrasında bir köy kasabasındaki dükkana girip oranın yerel dokusunu keşfetmek de ayrı bir keyif. bazen sadece vitrine bakmak bile o dayanışma ruhunu hissettirmeye yetiyor, gurbetteki o tuhaf yabancılık hissini bir nebze de olsa kırıyor bu dükkanlar.
kaan dede28 Eki 2026 11:40
