kanada'da mahalle parklarındaki gönüllü buz pistleri
kanada'ya ilk taşındığımda kışın o kasvetli ve bitmek bilmeyen karanlığından korkuyordum açıkçası, ama buradaki insanların soğukla barışık olma şeklini görünce fikrim tamamen değişti. geçen kış bizim edmonton'daki evin hemen iki sokak ötesindeki küçük parkta garip bir hareketlilik fark ettim. gece yarısına yakın, dondurucu soğukta birkaç adam ellerinde devasa hortumlarla parkın ortasına su tutuyordu. önce ne olduğunu anlamadım, ertesi sabah oradan geçerken karşıma çıkan o pürüzsüz buz tabakasını görünce mevzuyu kavradım. meğer bu olay tamamen mahallelinin kendi çabasıyla dönen kültürünün bir parçasıymış. belediye sadece suyun parasını veriyor ve alanı sağlıyor; geriye kalan her şeyi, yani o buzun her gece dondurulmasını, karların kürenmesini ve pistin bakımını mahalledeki gönüllü komşular yapıyor. o küçücük ahşap kulübede (shack diyorlar) sobanın başında patenlerimizi bağlarken tanıştığım amcalarla şimdi markette karşılaşınca selamlaşıyoruz. kimse kimseden giriş ücreti istemiyor, sadece herkes o pistin kalitesini korumak için elinden geleni yapıyor. bazen birisi termosta sıcak çikolata getiriyor, bazen de akşam iş çıkışı yorgun argın gelen babalar eline küreği alıp buzu temizliyor. kanada'nın o meşhur dondurucu kışını çekilebilir, hatta keyifli kılan şey bence bu yerel yardımlaşma ruhu. insanın içini ısıtan, topluma ait olduğunu hissettiren çok samimi bir sosyal fayda bu. (bkz: ) ile birleşince kış depresyonu falan kalmıyor insanda. benim gibi sıcak memleketten gelen biri için bu kadar organize bir gönüllülük ağıyla karşılaşmak gerçekten harika bir sürpriz oldu.
seyyah yolcu10 Eki 2026 08:21
