amerika'da ev kiralama çilesi
insanı hayattan soğutan, cebindeki son kuruşa kadar göz diken bir süreç. türkiye'de emlakçıya komisyon verip kurtuluyoruz diye ağlardık, buradaki sistem resmen kurumsal bir soygun üzerine kurulu. jersey city tarafında eve çıkmaya çalışırken başıma gelenleri anlatsam film olur. cebinde paran var, işin gücün yerinde, vizenle gelmişsin ama adamlar sana potansiyel suçlu muamelesi yapıyor.
en büyük sıkıntı meselesi. yeni gelmişsin, daha ssn yeni çıkmış, skorun henüz oluşmamış, adamlar direkt kapıyı kapatıyor. "parası neyse vereyim 3 aylık peşin ödeyeyim" diyorsun, "yok biz kurumsal leasing firmasıyız, sistem onay vermezse olmaz" diyorlar. her başvuru için adı altında 50-100 dolar bayılıyorsun, o para da direkt çöp oluyor tabii. red yiyince iade falan hak getire.
bir de üstüne mevzusu var. skorun düşük veya yok diye bazen bir buçuk, iki aylık kira bedelini teminat olarak kitlemek istiyorlar. geçen ay bir yer buldum, için tam on gün beklettiler. yok efendim türkiye'deki eski iş yerimden referans mı istersin, banka dökümlerinin her bir kalemini açıklamamı mı... sanki pentagon'a gireceğiz alt tarafı 1+1 daire kiralayacağız.
en sonunda bulmadan veya extra sigorta ücreti ödemeden bu işin çözülmeyeceğini anladım. yani resmen paranla rezil oluyorsun. siz bu süreci büyük şehirlerde nasıl atlattınız? özellikle kefili olmayanlar için bir çıkış yolu var mı yoksa ilk bir sene sublet kovalamak tek çare mi?
rossa stella2 Eki 2026 10:00
