almanya'da ev arama işkencesi
berlin'e ilk taşındığımda işimin bu kadar zor olacağını hiç tahmin etmemiştim. hani dersin ya "param var, işim var, neden ev bulamayayım?", işte almanya o mantığı insanın ağzına kürekle geri tıkıyor. her gün sabah akşam başında f5 atmaktan parmaklarım aşındı. ilana düştüğü an mesaj atmazsan şansın sıfır, beş dakika sonra ilan zaten pasife alınıyor. bir keresinde neukölln'de bir ev görmeye gittim, kapıda 50 kişilik kuyruk vardı. kendimi sanki ev tutmaya değil de iş görüşmesine gelmiş gibi hissettim. herkesin elinde o meşhur klasörler; içinde belgesi, son üç ayın maaş bordrosu, önceki ev sahibinden borcu yoktur kağıdı... ev sahibi gelip hepimize birer formu tutuşturdu, sanki mülakata giriyoruz. o gün anladım ki buradaki mesele sadece para değil, ev sahibine kendini beğendirme sanatı. aylarca airbnb'lerde, geçici odalarda süründükten sonra ancak bulabildim. ama o süreçte yaşadığım stres (bkz: ) kadar yıpratıcıydı. hele o warmmiete ve kaltmiete arasındaki uçurum, bir de üstüne mutfaksız ev teslim etme saçmalığı... mutfağı olmayan eve kira ödeyip bir de üstüne binlerce euro harcayıp mutfak yaptırmak hangi aklın ürünü hala çözemiyorum. emlak piyasasında her eyaletin kuralları farklı olabilir, kendi durumunuz için bir uzmana danışmakta fayda var ama bu iş gerçekten sabır testi gibi. sizin de benzer travmalarınız var mı yoksa ben mi çok kısmetsizdim merak ediyorum doğrusu.
gunah bende2 Kas 2026 08:56
