amerika'da ev kiralama rezaleti
jersey city'ye ilk geldiğimde cebimde yeni işimin kontratı, kafamda pembe hayaller vardı ama gerçekler yüzüme diye tokat gibi çarptı. türkiye'deki kariyerimin, birikimimin burada zerre önemi olmadığını o an anladım. bir luxury building yönetim ofisine girdim, karşımdaki kadın sanki fbi ajanıymışım gibi sorguya çekti. yıllık kiranın 40 katı brüt gelir kuralını duyunca başta şaka sandım ama ciddilermiş. gelirim yetiyor dememe rağmen bu sefer de "skorun yok, sistem onay vermiyor" dediler. sokakta kalmamak için miktarını artırmayı, 6 aylık kirayı peşin vermeyi teklif ettim; kurumsal yerler "prosedür dışı" diyerek yüzüme bile bakmadı. zillow üzerinden bulduğum o tatlış dairelerin yarısı ya dolandırıcılık çıktı ya da fotoğraflarda görünmeyen o meşhur hamam böcekleriyle doluydu. bir de üstüne her başvuru için adı altında 50-100 dolar bayılıyorsunuz ve sonuç koca bir ret olabiliyor. parayı alıp "pardon başkasına verdik" diyorlar resmen. bu süreçte (bkz: ) ne kadar önemliyse, ev bulmak da o kadar imkansız bir hal alıyor çünkü ikisi birbirine göbekten bağlı. en son bir tanıdık vasıtasıyla brooklyn'de eski bir binada, emlakçının insafına kalarak evi tutabildim. evin tavanından su damlıyordu ama olsun, en azından bir adresim vardı. siz bu süreci nasıl atlattınız? özellikle büyük şehirlerde yaşayanlar o ilk evsizlik hissiyle nasıl başa çıktı çok merak ediyorum.
rossa stella19 Eyl 2026 06:31
