amerika'da kiralık ev bulmanın imkansızlığı
new york civarında, özellikle de jersey city ya da long island city taraflarında ev bakmaya başladığım o ilk ayı asla unutamam. elimde iş kontratım var, maaşım gayet iyi ama kiralık ev bakarken sanki cia'e girecekmişim gibi bir muamele görüyorum. zillow başında mesai harcamaktan gözlerim kanlanmıştı. en sinir bozucu olan da o meşhur meselesi. yeni gelmişsin, daha puanın oluşmamış ama her kiralık yer kapı gibi 700 üstü puan istiyor. "ya kardeşim param var, kontratım var" diyorsun, "olmaz sistem reddediyor" diyorlar. bir keresinde queens'te bir stüdyo daire için başvuru yapalım dedik. daha kapıdan girmeden için kişi başı 100 dolar aldılar. ev zaten kutu gibi, mutfağı koridorda. bir de üstüne utanmadan istediler; yani emlakçıya bir yıllık kiranın yüzde 15'ini bayılacaksın ki o evi sana "lütfedip" versinler. bu bildiğin soygun değil de nedir? insan bazen (bkz: ) başlığındaki o ilk heyecanı kaybedip acaba hata mı yaptım diye sormadan edemiyor. her şey tamam diyorsun, bu sefer de dökümlerini istiyorlar. ulan daha ilk maaşımı almamışım, kontratı gösteriyorum yetmiyor. son çare depozitoyu iki katı teklif ederek, biraz da yalvar yakar bir yer bulabildik sonunda ama o stres ömrümden en az beş yıl götürmüştür. amerika'nın bu parasıyla rezil olma döngüsü beni gerçekten bitiriyor. bu süreçte sizin de başınıza gelen absürt olaylar vardır illa ki, dökülün de yalnız olmadığımı bileyim.
aylin nyc25 Eki 2026 17:24
