ingiltere'de pub quiz ve mahalle samimiyeti
buraya ilk taşındığımda, o klişe 'ingilizler çok mesafelidir' lafına kendimi öyle bir inandırmışım ki, richmond taraflarındaki evimin yakınındaki yerel puba tek başıma gidip bir tane söyleyip köşede oturuyordum. derken bir pazar akşamı yan masadaki yaşlıca bir çift, 'eksik bir kişi var, bizim takımına katılır mısın?' diye sordu. o günden sonra her pazar akşamı ritüelim haline geldi bu durum. o meşhur soğukluk meğerse sadece bir giriş bariyeriymiş, içeri bir kez dahil olunca o mahalle dayanışması bambaşka bir boyuta evriliyor. sadece soruları cevaplamıyoruz; hafta içi kimin köpeği hastalanmış, kimin bahçesindeki domatesler kızarmış hepsini orada konuşuyoruz. geçen kış ağır bir grip geçirdiğimde, o takımdan tanıştığım mark kapıma bir tencere ev yapımı çorba getirdiğinde gerçekten şaşırmıştım. hani hep derler ya (bkz: ) diye, bence bu tamamen nerede durduğunuzla alakalı. eğer mahallenin o küçük ekosistemine, yerel etkinliklerine dahil olursanız o 'soğuk' ingilizlerin aslında ne kadar sadık dostlar olduğunu görüyorsunuz. . bazen o samimiyeti bulmak için sadece doğru masaya oturup bir gülümsemeye karşılık vermek yetiyor. gurbette olduğumu unuttuğum o pazar akşamları sayesinde burayı gerçekten evim gibi hissetmeye başladım.
gul tayfasi24 Eyl 2026 11:56
