ingiltere'de kiralık ev bulma çilesi
valla billa bezdim artık şu adada başımı sokacak düzgün bir yer bulmaya çalışmaktan. geldiğim ilk hafta ealing taraflarında bir oda bakayım dedim, ilan üzerine düştüğü an emlakçıyı aradım ama nafile. adam 'on kişi benden önce aradı, görüşme listesi doldu' dedi. ulan ev daha on dakika önce yayına girdi, ne ara bitti bu kontenjan? hadi görüşmeye bir şekilde kapağı attın diyelim, içerisi resmen açık artırma salonu gibi. ilandaki fiyatın üzerine 'ben aylık 100 pound fazla veririm' diyen mi dersin, bir yıllık kirayı peşin masaya koyan mı... yeni gelen biri olarak ülkede daha oluşmamış, haliyle kimse yüzüne bakmıyor. benden de ingiltere'de yaşayan bir kefil bulamadığım için çat diye 6 aylık peşinat istediler. (bkz: ) gibi işler tıkır tıkır işlerken, barınma meselesinin bu kadar orta çağ kafasında olması gerçekten çok garip. bir de o meşhur victoria dönemi evlerinin rutubeti yok mu? dışarıdan bakınca çok estetik, tam instagramlık ama içine girince ve küf kokusundan genzin yanıyor. o kadar parayı verip bir de her sabah camlardaki buğuyu silmek, duvarların siyahlaşmasını izlemek koyuyor adama. üstüne bir de her ay ödenen o yüklü eklenince maaşın yarısı daha eline değmeden uçup gidiyor. ben mi çok bahtsızım yoksa bu süreç herkes için mi bu kadar travmatik ilerliyor, merak ediyorum. londra dışına çıksak da durum benzer mi acaba?
umut ozani17 Eki 2026 08:21
