amerika'da meetup grupları üzerinden kurulan samimi dostlukl
buraya ilk taşındığımda 'insanlar çok yüzeysel, how are you deyip geçiyorlar' klişesine ben de inanmıştım ama san francisco'ya yerleştikten bir süre sonra bu algım tamamen kırıldı. özellikle teknoloji odaklı bir şehir olduğu için herkes bir noktada yalnız ve sosyalleşmeye aç aslında. üzerinden bir 'board game' grubuna katıldım, ilk başta çekinerek gittim ama ortamın sıcaklığı beni çok şaşırttı. mission district taraflarında minik bir kafede toplandık. orada tanıştığım bir çift, ertesi hafta sonu beni evlerindeki yemeğine davet etti. herkesin kendi yaptığı bir yemeği getirdiği, samimiyetin tavan yaptığı bir ortamdı. ben de o meşhur 'mercimek köftesi' kozumu oynadım, tabak saniyeler içinde bitti. orada sadece amerikalılarla değil, dünyanın dört bir yanından gelip burayı yuva bellemiş insanlarla gerçek bağlar kurdum. şu an en yakın arkadaşlarım o gruptan; haftalık (bkz: ) üzerine konuşup kütüphanedeki etkinliklere gidiyoruz, bazen sausalito taraflarına yürüyüşe çıkıyoruz. amerika'da sosyal çevre edinmek için kapalı kapılar ardında beklemek yerine, ilgin olan bir topluluğa ilk adımı atmak yepyeni bir dünyanın kapısını açıyor. insanların birbirine 'vakit ayırması' burada lüks değil, bir ihtiyaç ve bunu gerçekten kalpten yapıyorlar. o ilk günkü 'yalnız hisseder miyim' korkumun yerini koca bir aile hissi aldı.
hakan efsanesi28 Eki 2026 18:40
