ingiltere'deki parkrun kültürü
ingiltere'ye ilk taşındığımda cumartesi sabahları milletin neden deli gibi parklara akın ettiğini anlamamıştım. sonra bu olayını keşfettim ve resmen adaya bakış açım değişti. olay şu; her cumartesi sabah saat tam 09:00'da, ülkenin neredeyse her parkında tamamen gönüllüler tarafından düzenlenen 5 kilometrelik bir koşu veya yürüyüş etkinliği yapılıyor. en sevdiğim yanı ise bunun bir yarıştan ziyade, tam bir komünite aktivitesi olması. profesyonel atlet gibi koşan da var, elinde kahvesiyle köpeğini gezdiren de, bebeğini pusetle iten ebeveynler de. bitiş çizgisinde denilen bir görevli oluyor, yani asla sonuncu olmuyorsun çünkü o kişi her zaman grubun en arkasında kalıyor. ben genelde richmond park veya wimbledon common civarındakilere takılıyorum. o sabah serinliğinde doğanın içinde koşturup sonra tanımadığın mahalle sakinleriyle ayaküstü laflamak, insanın o meşhur (bkz: ) sancısını bir anda dindiriyor. sistem aşırı tıkırında işliyor; internetten ücretsiz bir alıyorsun, parkta bitiş çizgisinde onu okutuyorlar ve birkaç saat sonra süren e-postana düşüyor. her şey o kadar düzenli ama bir o kadar da içten ki şaşırıyorsunuz. insanların birbirine "keep going" veya "well done" diye bağırması, tanımadığın birinin seni alkışlaması buradaki o mesafeli duruşu tamamen kırıyor. sırf bu dayanışma ruhunu hissetmek için bile bir cumartesi sabahı uykudan feragat edilir. ingilizlerin sosyal dokusuna dahil olduğumu en çok bu parklarda hissetmiştim, gerçekten paha biçilemez bir his.
feride sairi7 Eki 2026 08:03
