kanada'da buy nothing grupları ve paylaşım kültürü
ilk geldiğimde toronto'nun kuzeyinde, etobicoke taraflarında küçük bir daireye çıkmıştım. evin eksikleri bitmiyor, göçmen bütçesiyle de her şeyi sıfırdan ikea'dan düzmek cüzdanı fena zorluyordu. o dönem komşum mahallenin grubuna girmemi önerdi. dürüst olayım başta "kim kime sağlam eşyasını bedava verir ki" diye o klasik türkiye önyargısıyla yaklaştım ama içine girince kanada insanının o bitmek bilmeyen nezaketi beni gerçekten şaşırttı.
olay şu: facebook üzerinden her mahallenin kendi kapalı grubu var ve sadece o bölgede oturanlar girebiliyor. insanlar ihtiyaç fazlası olan her şeyi; ama gerçekten her şeyi paylaşıyorlar. bir sabah bakıyorsun birisi tertemiz bir koymuş, öbürü çocuğunun küçülmüş ama gıcır gıcır duran patenlerini poşetleyip kapıya bırakmış. ben bu gruplar sayesinde mutfak masamı ve çalışma koltuğumu kuruş ödemeden, pırıl pırıl halde hallettim. veren kişiler genelde "ihtiyacı olan birine gittiği için çok mutluyum" modunda oluyor, bazen üzerine küçük bir teşekkür notu iliştiriyorlar.
en sevdiğim yanı ise olayı. veren kişi eşyayı kapısının önüne, sundurmaya koyuyor; sen de gidip kimseyle muhatap olmadan, o dondurucu soğukta kapı çalmadan alıp gidiyorsun. güven ortamı o kadar yüksek ki, kimse o eşyayı çalmaz mı ya da yanlış kişi almaz mı diye dert etmiyor. bu sadece bir eşya paylaşımı değil, resmen o koca şehirde, o mahallede yalnız olmadığını hissettiren bir sosyal bağ kuruyor. (bkz: ) ile benzer bir kafa aslında ama buradaki mahalle ölçeği ve insanların birbirine olan karşılıksız güveni insanı duygulandırıyor. bazen belediyelerin düzenlediği zamanları oluyor, her sokak başı birer ücretsiz bit pazarına dönüşüyor. bu paylaşımcılık sayesinde evdeki fazlalıktan kurtulmak da, ihtiyacın olana ulaşmak da inanılmaz keyifli bir sürece dönüşmüş durumda.
dundar seyyah13 Eki 2026 07:34
