amerika'da mahalle dayanışması ve block party kültürü
buraya ilk taşındığımda herkesin kendi bahçesinde, kendi dünyasında yaşadığı o meşhur bireysel amerikan hayatına hazır gelmiştim ama austin'deki bu mahalle beni fena ters köşe yaptı. taşındığımızın ikinci günü yan komşumuz nancy elinde bir tabak ile kapıyı çaldığında açıkçası şaşırmıştım. türkiye'deki o eski mahalle kültürünü özleyen biri olarak bu kadar sıcak karşılanmak çok iyi gelmişti.
geçen ay mahallede düzenlenen ise bu işin zirvesi oldu. sokağın iki başını polisten izin alarak kapatıyorlar, herkes evinden bir şeyler getiriyor. tam bir havası hakim. ben de 'bizim oraların' kısırını yapıp götürdüm, inanılmaz ilgi gördü. insanların birbirine 'hey, senin şu verginin hesabı ne oldu' ya da 'bahçıvandan memnun musun' diye sorması, çocukların sokakta güvenle koşturması insana o kaybolan aidiyet hissini veriyor. sadece merhaba-merhaba seviyesinde değil, gerçekten bir şeye ihtiyacın olduğunda üzerinden yazmadan önce bile yan komşunun 'yardım lazım mı' diye seslendiği bir ortam oluştu.
özellikle bayramlarda ya da halloween gibi zamanlarda sokağın bir festivale dönüşmesi, her evin birbirini davet etmesi falan (bkz: ) başlığında anlatılanlara çok benziyor. amerika'nın o kocaman, ruhsuz görünen suburban mahalleleri bazen insanın içini ısıtan minik birer kasabaya dönüşebiliyormuş, onu anladım. yıllardır buradayım, hala marketten dönerken ayaküstü yarım saat komşuyla geyik yapabilmek buradaki hayat kalitemi inanılmaz artırıyor. herkesin bireysel takıldığı o steril dünyadan ziyade, birbirinin halini hatırını soran bir topluluk bulmak benim için buradaki en güzel sürpriz oldu.
erhan gurbetci31 Eki 2026 07:48
