amerika'da road trip yapmanın ruhu doyurması
buraya ilk taşındığımda her şeyin devasa binalardan ve alışveriş merkezlerinden ibaret olduğunu sanıyordum ama asıl amerika'yı yola çıkınca tanıdım. geçenlerde california'dan kuzeye, oregon'a doğru bir yolculuğa çıktık. highway 101 üzerinden sürerken o devasa sekoya ağaçlarının arasından geçmek, güneşin yaprakların arasından süzülüşünü izlemek gerçekten büyüleyiciydi. hani bazen insan yaşadığı yerin sadece iş ve evden ibaret olmadığını hatırlar ya, işte o his.
yol üstünde tesadüfen durduğumuz minicik bir kasaba vardı, adını bile daha önce duymamıştım. yerel bir fırından taze ekmek alıp, hemen yanındaki göl kenarında piknik yaparken buldum kendimi. etrafta hiç ses yok, sadece kuş cıvıltıları ve hafif bir rüzgar. o an anladım ki bu ülkenin en büyük lüksü bu alan derinliği. her yer o kadar geniş ve keşfedilmeyi bekleyen o kadar çok nokta var ki, hafta sonları bir sırt çantasıyla yola çıkmak en büyük hobim haline geldi.
hele o kartını alıp ulusal parkların kapısından her geçişimde kendimi özel bir kulübe üye gibi hissediyorum. 80 dolara tüm yıl boyu doğanın kapılarının size açık olması müthiş bir olay. (bkz: ) gerçekten abartı değilmiş, hatta az bile söylenmiş. bazen bryce canyon'daki o kızıllığın içinde kaybolmak, bazen de maine taraflarında bir fenerin dibinde okyanusa bakmak... bu keşifler sayesinde gurbette olma hissi bazen yerini derin bir huzura bırakıyor. her durduğum noktasında bu coğrafyaya bir kez daha hayran kalıyorum. sanırım bu ülkede yaşamanın en keyifli yanı, her virajın ardında sizi şaşırtacak yeni bir manzaranın bekliyor olması.
shadow zenith31 Eki 2026 10:51
