amerika'da ev kiralama çilesi
vaktiyle new jersey taraflarında ev ararken yaşadıklarımı hatırladıkça hala tansiyonum fırlıyor. türkiye’den yeni gelmişim, cebimde param var ama sistemde bir hiçim. ilk şoku denilen o saçmalıkla yaşamıştım. adamlar evi tutup tutmayacağın belli değilken sadece başvurunu incelemek için kapıdan 100 dolar alıyorlar. şaka gibi gerçekten, on kişi başvursa adam oturduğu yerden kira parasını çıkarıyor zaten. asıl mevzu ise meselesinde patlıyor. zillow üzerinden bir yer buluyorum, fotoğraflar harika, tam istediğim gibi bir 'townhouse'. emlakçıyla konuşuyoruz, 'score'un kaç diyor. 'yok' diyorum, 'yeni geldim'. sanki adama küfretmişim gibi bakıyor. 'o zaman 6 aylık kirayı peşin ver' ya da 'cosigner' bul diye tutturuyorlar. yabancı ülkede kimi bulacaksın da sana kefil olacak? (bkz: ) başlığında anlatılanlar buranın yanında bazen hafif kalıyor. en son avalon gibi büyük kurumsal sitelere yönelmek zorunda kalmıştım. onlar bile en az iki aylık istediler. taşınma masrafı, depozito, ilk ayın kirası derken daha eve adım atmadan beş haneli rakamları bayıldım. bir de üstüne o evlerin içindeki o meşhur 'carpeting' sevdası yüzünden alerjim azmıştı, bütün odalar halı kaplıydı resmen. türkiye'deki emlakçı komisyonuna söverdim ama buradaki bu kurumsal soğukluk ve puanlama sistemi insanı daha çok yıpratıyor. gerçekten amerika'nın farklı eyaletlerinde bu süreci daha insancıl yaşayan var mı merak ediyorum. california'da veya nyc'de ev tutmaya çalışanların sabır katsayısını düşünemiyorum bile. sizin de böyle 'yok artık' dediğiniz bir anınız var mı?
ayse nyc1 Eki 2026 08:56
