amerika'da iş bulma ve kariyer

amerika'ya ilk geldiğimde türkiye'deki gibi cv hazırlarım, kariyer sitelerinden başvururum, zehir gibi cv ile hemen kaparlar sanıyordum ama kazın ayağı hiç öyle değilmiş. burada olay denen o bitmek bilmeyen kahve sohbetlerinde bitiyor. yüzlerce ilana 'apply' butonuna basıp aylarca ses çıkmamasını beklemek yerine, linkedin üzerinden tanımadığın insanlara atıp "bir kahve içelim mi?" demeyi öğrenmek bu işin kırılma noktası. tecrübeyle sabit; seattle'da koca koca teknoloji şirketlerine girmek için sadece teknik mülakatı geçmek yetmiyor, içeriden birinin sizi ile sisteme sokması süreci inanılmaz hızlandırıyor. ben ilk altı ayımda duvarlara çarptıktan sonra strateji değiştirip her hafta en az üç kişiyle zoom üzerinden veya yüz yüze görüştükten sonra ancak dikiş tutturabildim. yani türkiye'deki 'torpil' kavramının burada 'networking' adı altında daha kurumsallaşmış ve sosyal bir zorunluluk haline gelmiş versiyonu diyebiliriz buna. (bkz: ) gibi konuları çözmekten çok daha zordu bu mentaliteye alışmak. her şeye rağmen, bir kez o çarka girince ve bir çevre oluşturunca kapılar çok daha rahat açılıyor ama o ilk girişteki 'kendini pazarlama' kısmı bizim kültürden gelen biri için başlarda çok yapay ve yorucu hissettiriyor. yine de pes etmeyip sistemin kuralına göre oynamak lazım.
esra kayboldu28 Eyl 2026 03:23