kanada'da kiralık ev ararken hayattan soğumak
toronto'ya ilk taşındığımızda yaşadığım o travmayı hala atlatamadım. sanıyorsun ki param var, işim var, basar kirayı tutarım. yok öyle yağma. emlakçıyla her görüşme sanki 'ya astronot seçimi mülakatı gibi geçiyor. adamlara pasaportu, belgesini, banka dökümlerini veriyorum yetmiyor; bir de üstüne istiyorlar. yeni gelmişim, skor mu var kardeşim? geçen yıl north york tarafında bir bir artı bir gördüm, fiyatı da nispeten insaflıydı. kapıda 20 kişi sıra olmuş. bildiğin açık artırma usulü döndü içeride. adamın biri çıktı, 'ben liste fiyatının 300 dolar üstünü veriyorum, 6 aylık kirayı da peşin yatırıyorum' dedi ve kaptı evi. şaka gibi ama değil. bodrum katı dairelere 2500 dolar istendiğini gördükçe insanın ruhu daralıyor. camı olmayan yere 'cozy' yazıp ilana koyuyorlar bir de. sonunda etobicoke taraflarında zar zor bir yer buldum ama eve her girdiğimde cebimden giden o parayı düşünüp ağlayasım geliyor. vancouver veya toronto tarafında son bir yılda ev tutabilen varsa cidden taktik versin. (bkz: ) dedikleri şey gerçekten psikolojik bir savaşmış. sizde durumlar nasıl, hala o bir artı birlerin peşinde mi koşuyorsunuz yoksa şehirden iyice uzaklaştınız mı?
sami kaptan30 Eyl 2026 06:50
